Σχετικά Άρθρα
Κοσμικό δέος: Η NASA στέλνει ανθρώπινη αποστολή γύρω από τη Σελήνη για πρώτη φορά μετά από 54 χρόνια
Ενώ η ανθρωπότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τη NASA να γράφει ιστορία, στέλνοντας την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη έπειτα από μισό αιώνα, ένας άνδρας στην Καλιφόρνια φαίνεται να κοιτάζει το φεγγάρι ως... το απόλυτο χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Ο λόγος για τον Dennis Hope, ένα πρώην πωλητή μεταχειρισμένων αυτοκινήτων.
Εδώ και 45 χρόνια, ο Hope εκμεταλλευόμενος ένα νομικό κενό αλλά και την… ανθρώπινη φαντασία, κατάφερε να χτίσει μια ολόκληρη αυτοκρατορία, πείθοντας εκατομμύρια ανθρώπους να επενδύσουν σε μια ιδιοκτησία που βρίσκεται 384.400 χιλιόμετρα μακριά από τη Γη.
Πώς έβγαλε μια περιουσία από το... φεγγάρι;
Το 1980, ο Dennis Hope διεκδίκησε την κυριότητα της Σελήνης και κέρδισε 12 εκατ. δολάρια «πουλώντας» την ανά στρέμμα — μια ιστορία επιχειρηματικής τόλμης. Ο Dennis Hope περνούσε ένα διαζύγιο και οικονομικές δυσκολίες όταν μια μέρα κοίταξε το φεγγάρι από το παράθυρο του αυτοκινήτου του και είχε μια αλλόκοτη ιδέα: «Υπάρχει πολλή γη εκεί πάνω — σε ποιον ανήκει;». Η απάντηση ήταν απλή: Σε κανέναν.
Εντυπωσιασμένος από τη σκέψη, πήγε στη βιβλιοθήκη για να κάνει εκτενή έρευνα. Ξεφύλλισε τη Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για το Εξώτερο Διάστημα του 1967 και ανακάλυψε ότι το διάστημα είναι η κοινή κληρονομιά όλης της ανθρωπότητας — «η περιοχή όλης της ανθρωπότητας».
Εμβαθύνοντας στην έρευνά του, έκανε ακόμα μία… ανακάλυψη: Καμία χώρα δεν επιτρέπεται να διεκδικήσει εδαφική κυριαρχία πάνω σε αυτό. Μάλιστα, το Άρθρο 2 της συνθήκης αναφέρει ρητά ότι δεν επιτρέπεται η διεκδίκηση κυριότητας της Σελήνης, άλλων πλανητών του ηλιακού συστήματος ή άστρων μέσω κατάληψης ή οποιουδήποτε άλλου μέσου. «Το εξώτερο διάστημα, συμπεριλαμβανομένης της Σελήνης και άλλων ουράνιων σωμάτων, δεν υπόκειται σε εθνική ιδιοποίηση με αξίωση κυριαρχίας, μέσω χρήσης ή κατάληψης, ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο», ανέφερε.
Ωστόσο, στην ερμηνεία του Dennis Hope, αν η Σελήνη ανήκε σε όλους, τότε δεν ανήκε σε κανέναν. Αναρωτήθηκε αν, εφόσον το φεγγάρι δεν διεκδικείται από καμία χώρα, θα μπορούσε να το διεκδικήσει ένα άτομο. «Ήταν γη που δεν είχε ιδιοκτήτη», δήλωσε αργότερα σε συνέντευξή του.
Αντλώντας έμπνευση από τον αμερικανικό νόμο Homestead Act του 1862, ο οποίος επέτρεπε στους αποίκους να διεκδικούν γη στη Δύση, αποφάσισε να κατοχυρώσει τη δική του αξίωση.
Η ίδρυση της Σεληνιακής Πρεσβείας
Ο Hope υπέβαλε μια δήλωση ιδιοκτησίας για ολόκληρη τη σεληνιακή επιφάνεια, καθώς και για τους υπόλοιπους οκτώ πλανήτες του ηλιακού συστήματος και τα φεγγάρια τους (εκτός από τη Γη και τον Ήλιο), σε ένα γραφείο καταγραφής στο Σαν Φρανσίσκο.
Στη συνέχεια έστειλε επίσημες δηλώσεις στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, στην κυβέρνηση των ΗΠΑ και στη Σοβιετική Ένωση. Σε αυτή την ειδοποίηση, δήλωνε σαφώς ότι ήθελε να χωρίσει αυτές τις ιδιοκτησίες σε κομμάτια και να τα πουλήσει. Ζήτησε να τον ενημερώσουν αν υπήρχε νομική αντίρρηση, και όταν εκείνοι δεν απάντησαν σε αυτό που θα φαινόταν ως ένα αλλόκοτο αίτημα, ο Hope το εξέλαβε ως σιωπηρή συμφωνία ή επιβεβαίωση ότι κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει τη συγκεκριμένη αξίωση.
Τον Νοέμβριο του 1980, ο Hope έκανε το αδιανόητο: Ίδρυσε τη Σεληνιακή Πρεσβεία (Lunar Embassy) και άρχισε να πουλάει «τίτλους ιδιοκτησίας» για γη στη Σελήνη. Πουλούσε ένα στρέμμα γης στη Σελήνη για περίπου 20–25 δολάρια συν φόρους. Οι τιμές φέρεται να διέφεραν ελαφρώς για τον Άρη και άλλους πλανήτες. Εν τω μεταξύ, οι αγοραστές λάμβαναν ένα διακοσμητικό πιστοποιητικό με το όνομά τους, λεπτομέρειες του οικοπέδου και μια αναφορά στον χάρτη.
Σύμφωνα με αναφορές, ο Hope παραχωρούσε γη δείχνοντας τυχαία έναν σεληνιακό χάρτη με τα μάτια κλειστά. Για μεγαλύτερες πληρωμές, επέκτεινε τις προσφορές στον Άρη, την Αφροδίτη, τον Ερμή, ακόμα και τον Πλούτωνα.
Η… συνέχεια
Η αξίωση του Hope απορρίπτεται ομόφωνα από ειδικούς του διαστημικού δικαίου ως στερούμενη νομικής βάσης. Έχουν σημειώσει ότι η Συνθήκη για το Εξώτερο Διάστημα ισχύει και για ιδιώτες και οργανισμούς, καθώς ορίζει ότι τα κράτη «θα εγκρίνουν και θα επιβλέπουν» τις μη κυβερνητικές δραστηριότητες και είναι υπεύθυνα για τις πράξεις των πολιτών τους.
Οι ειδικοί επισήμαναν περαιτέρω ότι η σιωπή του ΟΗΕ δεν ισοδυναμεί με συγκατάθεση, καθώς οι επιπόλαιες ατομικές αιτήσεις συνήθως αγνοούνται από τους διεθνείς οργανισμούς. Στην πραγματικότητα, οι τίτλοι ιδιοκτησίας του Hope θεωρούνται ευρέως ως… διακοσμητικά είδη.
Παρ' όλα αυτά, η επιχείρηση του Hope επιβιώνει για περισσότερα από 45 χρόνια. Ο ίδιος συνεχίζει να υποστηρίζει ότι πιστεύει πραγματικά στην αξίωσή του και ότι οι πελάτες λαμβάνουν πραγματικά οφέλη. Ο επίσημος ιστότοπος, lunarembassy.com, παραμένει πλήρως ενεργός, διαφημίζοντας πωλήσεις σεληνιακής ιδιοκτησίας και προβάλλοντας την επιχείρηση ως μια οντότητα με εκατομμύρια «ιδιοκτήτες γης».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών